محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 233

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

گشت انس گرفت ، و هر كه انس گرفت حيران شد ، و هر كه حيران شد به وجد آمد ، و هر كه به وجد آمد سير كرد ، و هر كه سير كرد پريد ، و هر كه پريد به زيارت رسيد ، و هر كه به زيارت رسيد شراب نوشيد ، و هر كه شراب نوشيد مست گرديد ، بدرستى كه حق تعالى [ را ] شرابى است صاف پاك كه آن را ذخيره كرده است در گنج پروردگارى خود ؛ از براى دوستان خود ، كه روان مىشود از براى آنها از چشمهء صمديّت در نهرهاى معرفت ، بر كنار بساط دوستى ، كه آن شراب را به ايشان نوشانيده است در دنيا بر منبرهاى انسش ، به كاسهء قُدسش بر مشاهدهء ايمان ، و در آخرت بر منبرهاى نورش به كاسهء قُدسش ، بر مشاهده عيان ، استعانت جوييد به وصول از مأكول ، و به محبوب از مشروب ، و به وِداد از فراش ، و به تحليل از رحيل « 1 » . ونيز از آن حضرت روايت نموده در تفسير قول حق تعالى : ( وَسَقيهُم رَبّهُمْ شَراباً طَهوُراً « 2 » ) درسوره هل أتى كه آن حضرت فرموده : يعنى بياشاميد ايشان را شرابى كه پاك مىسازد ايشان را از غير خدا ، زيرا كه پاكى نيست از براى كسانى كه پليد شوند به چيزى از اكوان مگر به خدا « 3 » انتهى .

--> ( 1 ) - ( 2 ) - الانسان : 21 . ( 3 ) -